حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَوْلاَ أَنْ أَتْرُكَ آخِرَ النَّاسِ بَبَّانًا لَيْسَ لَهُمْ شَىْءٌ، مَا فُتِحَتْ عَلَىَّ قَرْيَةٌ إِلاَّ قَسَمْتُهَا كَمَا قَسَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ، وَلَكِنِّي أَتْرُكُهَا خِزَانَةً لَهُمْ يَقْتَسِمُونَهَا.
Саид ибн Абу Марям бизга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар бизга хабар берди, деди: Зайд менга отасидан хабар берди, у Умар ибн ал-Хаттоб розияллаҳу анҳудан эшитди: У айтарди: Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар одамларнинг охирини (келажак авлодни) ҳеч нарсасиз, қашшоқ ҳолда қолдирмаслик (хавфи) бўлмаганида, менга фатҳ бўлган ҳар бир қишлоқни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбарни тақсимлаганидек тақсимлардим. Лекин мен уни уларга ғазна қилиб қолдираман, улар уни (келажакда) тақсимлаб оладилар.