1210-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Масжидлар китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، هُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ ح قَالَ وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ قَوْلُهُ فَذَعَتُّهُ . وَأَمَّا ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ فَقَالَ فِي رِوَايَتِهِ فَدَعَتُّهُ .
(Юқоридаги равийлар) Шуъба(дан) шу иснодда (ривоят қилдилар); Ибн Жаъфар ҳадисида унинг «мен уни бўғди» (сўзи) йўқ; Ибн Абу Шайба эса ўз ривоятида: «мен уни бўғди (фадаъаттуҳу)» деди.