حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَذَّنَ بِالصَّلاَةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ فَقَالَ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ . ثُمَّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ ذَاتُ مَطَرٍ يَقُولُ " أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ " .
Нофеъ (ривоят қилди)ки: Ибн Умар совуқ ва шамолли бир кечада намозга азон айтди ва: «Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!» деди. Кейин: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) совуқ, ёмғирли кеча бўлса, муаззинга: ‹Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!› деишни буюрар эди» деди.