حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ نَادَى بِالصَّلاَةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ وَمَطَرٍ فَقَالَ فِي آخِرِ نِدَائِهِ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ . ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ أَوْ ذَاتُ مَطَرٍ فِي السَّفَرِ أَنْ يَقُولَ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ .
Ибн Умар (ривоят қилди)ки: У совуқ, шамолли ва ёмғирли бир кечада намозга нидо қилди ва азонининг охирида: «Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар! Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!» деди. Кейин: «Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарда совуқ ёки ёмғирли кеча бўлса, муаззинга ‹Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!› деишни буюрар эди» деди.