Ёмғирда манзилда намоз ўқиш

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَذَّنَ بِالصَّلاَةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ فَقَالَ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ ذَاتُ مَطَرٍ يَقُولُ ‏ "‏ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ ‏"‏ ‏.‏

Нофеъ (ривоят қилди)ки: Ибн Умар совуқ ва шамолли бир кечада намозга азон айтди ва: «Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!» деди. Кейин: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) совуқ, ёмғирли кеча бўлса, муаззинга: ‹Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!› деишни буюрар эди» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ نَادَى بِالصَّلاَةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ وَمَطَرٍ فَقَالَ فِي آخِرِ نِدَائِهِ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ أَوْ ذَاتُ مَطَرٍ فِي السَّفَرِ أَنْ يَقُولَ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ ‏.‏

Ибн Умар (ривоят қилди)ки: У совуқ, шамолли ва ёмғирли бир кечада намозга нидо қилди ва азонининг охирида: «Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар! Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!» деди. Кейин: «Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарда совуқ ёки ёмғирли кеча бўлса, муаззинга ‹Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!› деишни буюрар эди» деди.

وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ نَادَى بِالصَّلاَةِ بِضَجْنَانَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ وَقَالَ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ ‏.‏ وَلَمْ يُعِدْ ثَانِيَةً أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ ‏.‏ مِنْ قَوْلِ ابْنِ عُمَرَ ‏.‏

Ибн Умар (ривоят қилди)ки: У Зажнонда намозга нидо қилди — кейин худди шу мислини зикр қилди ва: «Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар!» деди; ва Ибн Умарнинг сўзидан «Огоҳ бўлинглар, манзилларингизда намоз ўқинглар»ни иккинчи марта такрорламади.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَمُطِرْنَا فَقَالَ ‏ "‏ لِيُصَلِّ مَنْ شَاءَ مِنْكُمْ فِي رَحْلِهِ ‏"‏ ‏.‏

Жобир айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир сафарда чиқдик; бас бизга ёмғир ёғди. У: «Сизлардан хоҳлаган киши ўз манзилида (юк-жойида) ўқисин» деди.

وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ، صَاحِبِ الزِّيَادِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ لِمُؤَذِّنِهِ فِي يَوْمٍ مَطِيرٍ إِذَا قُلْتَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَلاَ تَقُلْ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ قُلْ صَلُّوا فِي بُيُوتِكُمْ - قَالَ - فَكَأَنَّ النَّاسَ اسْتَنْكَرُوا ذَاكَ فَقَالَ أَتَعْجَبُونَ مِنْ ذَا قَدْ فَعَلَ ذَا مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي إِنَّ الْجُمُعَةَ عَزْمَةٌ وَإِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أُحْرِجَكُمْ فَتَمْشُوا فِي الطِّينِ وَالدَّحْضِ ‏.‏

Абдуллаҳ ибн Аббос (ривоят қилди)ки: У ёмғирли бир кунда ўз муаззинига: «‹Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ, ашҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ› деганингда, ‹Ҳайя алас-салаҳ› дема; ‹Уйларингизда намоз ўқинглар› де» деди. Бас гўё одамлар буни инкор қилдилар (ғалати кўрдилар). У: «Бундан ҳайрон бўляпсизми? Буни мендан кўра яхшироқ (киши — Набий) қилган эди. Албатта жума — қатъий (важиб)дир; мен сизларни машаққатга солишни — лой ва сирпанчиқда юришингизни — ёқтирмадим» деди.

وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، قَالَ خَطَبَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فِي يَوْمٍ ذِي رَدْغٍ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ وَلَمْ يَذْكُرِ الْجُمُعَةَ وَقَالَ قَدْ فَعَلَهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي ‏.‏ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، بِنَحْوِهِ ‏.‏

Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорис айтди: Абдуллаҳ ибн Аббос бизга лойли (ёмғирли) бир кунда хутба қилди — ва ҳадисни Ибн Улайя ҳадиси маъносида келтирди; ва жумани зикр қилмади ва: «Буни мендан кўра яхшироқ (киши) қилган» деди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни назарда тутди. Абу Комил: Бизга Ҳаммод, Осим орқали, Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан шунга ўхшашни (ривоят қилди) деди.

وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، - هُوَ الزَّهْرَانِيُّ - حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، وَعَاصِمٌ الأَحْوَلُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي حَدِيثِهِ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

(Бу ҳадис) бизга Айюб ва Осим ал-Аҳвал(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва ўз ҳадисида «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни назарда тутди» (қисмини) зикр қилмади.

وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ شُمَيْلٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ، صَاحِبُ الزِّيَادِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، قَالَ أَذَّنَ مُؤَذِّنُ ابْنِ عَبَّاسٍ يَوْمَ جُمُعَةٍ فِي يَوْمٍ مَطِيرٍ ‏.‏ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ وَقَالَ وَكَرِهْتُ أَنْ تَمْشُوا فِي الدَّحْضِ وَالزَّلَلِ ‏.‏

Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорис айтди: Ибн Аббоснинг муаззини ёмғирли бир кунда — жума куни — азон айтди — кейин Ибн Улайя ҳадиси наҳвини зикр қилди ва: «Мен сизларнинг сирпанчиқ ва тойғоқда юришингизни ёқтирмадим» деди.