1741-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّهُ قَالَ انْطَلَقْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْوِتْرِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَقَالَ فِيهِ قَالَتْ مَنْ هِشَامٌ قُلْتُ ابْنُ عَامِرٍ . قَالَتْ نِعْمَ الْمَرْءُ كَانَ عَامِرٌ أُصِيبَ يَوْمَ أُحُدٍ .
Саъд ибн Ҳишом айтди: Мен Абдуллаҳ ибн Аббоснинг олдига бориб, ундан витр ҳақида сўрадим — ва ҳадисни ўз қиссаси билан келтирди; ва унда: «У (Оиша): ‹Ҳишом ким?› деди. Мен: ‹Ибн Омир› дедим. У: ‹Омир қанча яхши киши эди! У Уҳуд куни шаҳид бўлган эди› деди» (дейилди).