وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، أَنَّ سَعْدَ بْنَ هِشَامٍ، كَانَ جَارًا لَهُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ . وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ سَعِيدٍ وَفِيهِ قَالَتْ مَنْ هِشَامٌ قَالَ ابْنُ عَامِرٍ . قَالَتْ نِعْمَ الْمَرْءُ كَانَ أُصِيبَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ . وَفِيهِ فَقَالَ حَكِيمُ بْنُ أَفْلَحَ أَمَا إِنِّي لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكَ لاَ تَدْخُلُ عَلَيْهَا مَا أَنْبَأْتُكَ بِحَدِيثِهَا .
Зуроро ибн Авфо (ривоят қилди)ки: Саъд ибн Ҳишом унинг қўшниси эди; бас унга хотинини талоқ қилганини хабар берди — ва ҳадисни Саъид ҳадиси маъносида келтирди; ва унда: «У (Оиша): ‹Ҳишом ким?› деди. У: ‹Ибн Омир› деди. У: ‹Қанча яхши киши эди! У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Уҳуд куни шаҳид бўлган эди› деди» (дейилди); ва унда: «Ҳаким ибн Афлаҳ: ‹Огоҳ бўлки, агар мен унинг олдига кирмасликни билганимда эди, сенга унинг ҳадисини хабар бермас эдим› деди» (дейилди).