وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَلْمَانَ الْحَجْرِيِّ، عَنْ عُقَيْلِ بْنِ خَالِدٍ، أَنَّ سَلَمَةَ بْنَ كُهَيْلٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ كُرَيْبًا حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ بَاتَ لَيْلَةً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْقِرْبَةِ فَسَكَبَ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ وَلَمْ يُكْثِرْ مِنَ الْمَاءِ وَلَمْ يُقَصِّرْ فِي الْوُضُوءِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَفِيهِ قَالَ وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَتَئِذٍ تِسْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً . قَالَ سَلَمَةُ حَدَّثَنِيهَا كُرَيْبٌ فَحَفِظْتُ مِنْهَا ثِنْتَىْ عَشْرَةَ وَنَسِيتُ مَا بَقِيَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُورًا وَفِي لِسَانِي نُورًا وَفِي سَمْعِي نُورًا وَفِي بَصَرِي نُورًا وَمِنْ فَوْقِي نُورًا وَمِنْ تَحْتِي نُورًا وَعَنْ يَمِينِي نُورًا وَعَنْ شِمَالِي نُورًا وَمِنْ بَيْنِ يَدَىَّ نُورًا وَمِنْ خَلْفِي نُورًا وَاجْعَلْ فِي نَفْسِي نُورًا وَأَعْظِمْ لِي نُورًا " .
Курайб (ривоят қилди)ки: Ибн Аббос бир кеча Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида тунади. (Ибн Аббос:) Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) меш олдига туриб борди ва ундан (сув) қуйди-да, таҳорат олди — сувни кўп ҳам қилмади, таҳоратда камчилик ҳам қилмади — ва ҳадисни келтирди; ва унда: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша кеча ўн тўққиз калимани дуо қилди» деди. Салама: Буни менга Курайб айтди; мен улардан ўн иккитасини ёдда сақлади м, қолганини унутдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳумма-жъал ли фи қалби нура, ва фи лисани нура, ва фи самъи нура, ва фи басари нура, ва мин фавқи нура, ва мин таҳти нура, ва ан ямини нура, ва ан шимали нура, ва мин байни ядайя нура, ва мин халфи нура, важъал фи нафси нура, ва аъзим ли нура (Аллаҳим, қалбимда нур, тилимда нур, қулоғимда нур, кўзимда нур, устимда нур, остимда нур, ўнгимда нур, чапимда нур, олдимда нур, ортимда нур қил; нафсимда нур қил ва менга нурни буюк қил)» деди.