حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ فِي بَيْتِ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَبَقَيْتُ كَيْفَ يُصَلِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَقَامَ فَبَالَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ ثُمَّ نَامَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الْقِرْبَةِ فَأَطْلَقَ شِنَاقَهَا ثُمَّ صَبَّ فِي الْجَفْنَةِ أَوِ الْقَصْعَةِ فَأَكَبَّهُ بِيَدِهِ عَلَيْهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا حَسَنًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي فَجِئْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ - قَالَ - فَأَخَذَنِي فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَتَكَامَلَتْ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ نَامَ حَتَّى نَفَخَ وَكُنَّا نَعْرِفُهُ إِذَا نَامَ بِنَفْخِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ فَصَلَّى فَجَعَلَ يَقُولُ فِي صَلاَتِهِ أَوْ فِي سُجُودِهِ " اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا وَفِي سَمْعِي نُورًا وَفِي بَصَرِي نُورًا وَعَنْ يَمِينِي نُورًا وَعَنْ شِمَالِي نُورًا وَأَمَامِي نُورًا وَخَلْفِي نُورًا وَفَوْقِي نُورًا وَتَحْتِي نُورًا وَاجْعَلْ لِي نُورًا أَوْ قَالَ وَاجْعَلْنِي نُورًا " .
Ибн Аббос айтди: Мен холам Маймунанинг уйида тунади м ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қанай намоз ўқишини кузатиб турдим. (Ибн Аббос:) Бас у турди ва бавл қилди, кейин юзини ва кафтларини ювди, кейин ухлади; кейин меш олдига туриб борди ва унинг боғини ечди, кейин катта тоғора ёки идишга (сув) қуйди ва уни қўли билан унга ағдарди; кейин икки таҳорат орасида чиройли бир таҳорат олди; кейин туриб намоз ўқиди. Мен келдим ва унинг ёнига турдим — унинг чап томонига турдим; бас у мени (ушлаб) ўнг томонига турғизди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намози ўн уч ракатга тўлди (комил бўлди); кейин — то пишиллаб (хуррак) ургунга қадар — ухлади; биз уни ухласа пишиллашидан билар эдик; кейин намозга чиқди ва ўқиди; бас намозида ёки саждасида: «Аллаҳумма-жъал фи қалби нура, ва фи басари нура, ва фи самъи нура, ва ан ямини нура, ва ан ясори нура, ва фавқи нура, ва таҳти нура, ва амами нура, ва халфи нура; ва менга нурни (бошқа) қил — ёки: мени нур қил) ва менга нурни қил — ёки: мени нур қил» дер эди.