أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي الْحَوْرَاءِ، قَالَ قَالَ الْحَسَنُ عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ فِي الْوَتْرِ فِي الْقُنُوتِ " اللَّهُمَّ اهْدِنِي فِيمَنْ هَدَيْتَ وَعَافِنِي فِيمَنْ عَافَيْتَ وَتَوَلَّنِي فِيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَبَارِكْ لِي فِيمَا أَعْطَيْتَ وَقِنِي شَرَّ مَا قَضَيْتَ إِنَّكَ تَقْضِي وَلاَ يُقْضَى عَلَيْكَ وَإِنَّهُ لاَ يَذِلُّ مَنْ وَالَيْتَ تَبَارَكْتَ رَبَّنَا وَتَعَالَيْتَ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у Буранддан, у Абул-Ҳавродан (ривоят қилдики), у деди: Ҳасан деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга витрнинг қунутида айтадиган калималарни ўргатдилар: «Аллаҳумма-ҳдиний фийман ҳадайта, ва офиний фийман офайта, ва тавалланий фийман таваллайта, ва борик лий фиймаа аътайта, ва қиний шарра маа қазайта, иннака тақзий ва лаа юқзоо алайка, ва иннаҳу лаа язиллу ман волайта, табааракта Раббанаа ва таъолайта» (Эй Аллаҳ, ҳидоят қилганларинг қаторида мени ҳидоят қил, офият берганларинг қаторида менга офият бер, дўст тутганларинг қаторида мени дўст тут, менга ато қилганингда барака бер ва ҳукм қилган нарсангнинг ёмонлигидан мени сақла. Албатта Сен ҳукм қиласан, Сенга ҳукм қилинмайди. Сен дўст тутган киши хор бўлмас. Эй Роббимиз, Сен баракотлисан ва Олийсан).»