أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَهِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عَمْرٍو الْفَزَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي آخِرِ وِتْرِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у деди: бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Ҳишом ибн Абдулмалик ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, Ҳишом ибн Амр ал-Фазорийдан, у Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишомдан, у Али ибн Абу Толибдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) витрининг охирида шундай дердилар: «Аллаҳумма инний аъуузу би ризоака мин сахотика, ва би муъоофаатика мин уқуубатика, ва аъуузу бика минка, лаа уҳсий санааъан алайка, анта камаа аснайта алаа нафсика» (Эй Аллаҳ, мен ғазабингдан ризолигингга паноҳ тилайман, жазойингдан авфингга паноҳ тилайман, Сендан Сенга паноҳ тилайман. Сенинг ҳамду саноларингни санаб адо эта олмайман. Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг, шундайсан).»