أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَالِمٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، قَالَ عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ فِي الْوَتْرِ قَالَ " اللَّهُمَّ اهْدِنِي فِيمَنْ هَدَيْتَ وَبَارِكْ لِي فِيمَا أَعْطَيْتَ وَتَوَلَّنِي فِيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَقِنِي شَرَّ مَا قَضَيْتَ فَإِنَّكَ تَقْضِي وَلاَ يُقْضَى عَلَيْكَ وَإِنَّهُ لاَ يَذِلُّ مَنْ وَالَيْتَ تَبَارَكْتَ رَبَّنَا وَتَعَالَيْتَ وَصَلَّى اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ مُحَمَّدٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Салимдан, у Мусо ибн Уқбадан, у Абдуллаҳ ибн Алидан, у Ҳасан ибн Алидан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга витрда мана бу калималарни ўргатдилар, дедилар: «Аллаҳумма-ҳдиний фийман ҳадайта, ва борик лий фиймаа аътайта, ва тавалланий фийман таваллайта, ва қиний шарра маа қазайта, фа иннака тақзий ва лаа юқзоо алайка, ва иннаҳу лаа язиллу ман волайта, табааракта Раббанаа ва таъолайта, ва соллаллаҳу алан-Набиййи Муҳаммад» (Эй Аллаҳ, ҳидоят қилганларинг қаторида мени ҳидоят қил, менга ато қилганингда менга барака бер, дўст тутганларинг қаторида мени дўст тут ва ҳукм қилган нарсангнинг ёмонлигидан мени сақла. Албатта Сен ҳукм қиласан, Сенга ҳукм қилинмайди. Сен дўст тутган киши хор бўлмас. Эй Роббимиз, Сен баракотлисан ва Олийсан. Аллаҳ Набий Муҳаммадга салавот айтсин).»