حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَخْطُبُ النَّاسَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ دَخَلَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَعَرَّضَ بِهِ عُمَرُ فَقَالَ مَا بَالُ رِجَالٍ يَتَأَخَّرُونَ بَعْدَ النِّدَاءِ . فَقَالَ عُثْمَانُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا زِدْتُ حِينَ سَمِعْتُ النِّدَاءَ أَنْ تَوَضَّأْتُ ثُمَّ أَقْبَلْتُ . فَقَالَ عُمَرُ وَالْوُضُوءَ أَيْضًا أَلَمْ تَسْمَعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ " .
Абу Ҳурайра айтди: Умар ибн ал-Хаттоб жума куни одамларга хутба қилаётган эди, шу пайт Усмон ибн Аффон кирди; бас Умар унга (сўз)ни (таъриз билан) ишора қилиб: «(Баъзи) кишиларга нима бўлганки, улар нидодан кейин кечикадилар?!» деди. Усмон: «Эй амирул-мўминин, мен нидони эшитганимда, таҳорат олишдан ортиқ (нарса) қилмадим, кейин келдим» деди. Умар: «Таҳорат ҳам (холосми)?! Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Бирортангиз жумага келса, ғусл қилсин› деб айтаётган ҳолда эшитмаганмидинг?» деди.