حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لاَ يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ." وَقَالَ بِيَدِهِ يُقَلِّلُهَا يُزَهِّدُهَا
Абу Ҳурайра айтди: Абулқосим (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта жумада бир соат борки, унга тикка туриб намоз ўқиётган мусулмон тўғри келса ва Аллаҳдан бир яхшилик сўраса, илла (Аллаҳ) унга уни беради» деди; ва қўли билан — уни озайтириб, камайтириб — ишора қилди.