حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ أَمَرَنَا - تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - أَنْ نُخْرِجَ فِي الْعِيدَيْنِ الْعَوَاتِقَ وَذَوَاتِ الْخُدُورِ وَأَمَرَ الْحُيَّضَ أَنْ يَعْتَزِلْنَ مُصَلَّى الْمُسْلِمِينَ .
Умму Атия айтди: У — яъни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — бизни икки ийдда балоғатга етган (ёш) қизларни ва парда ортидаги (уйда сақланган) қизларни чиқаришга буюрди; ва ҳайзли (аёл)ларни мусулмонларнинг намозгоҳидан четга туришга буюрди.