حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَخْرُجُ يَوْمَ الأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ فَيَبْدَأُ بِالصَّلاَةِ فَإِذَا صَلَّى صَلاَتَهُ وَسَلَّمَ قَامَ فَأَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ وَهُمْ جُلُوسٌ فِي مُصَلاَّهُمْ فَإِنْ كَانَ لَهُ حَاجَةٌ بِبَعْثٍ ذَكَرَهُ لِلنَّاسِ أَوْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ بِغَيْرِ ذَلِكَ أَمَرَهُمْ بِهَا وَكَانَ يَقُولُ " تَصَدَّقُوا تَصَدَّقُوا تَصَدَّقُوا " . وَكَانَ أَكْثَرَ مَنْ يَتَصَدَّقُ النِّسَاءُ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَلَمْ يَزَلْ كَذَلِكَ حَتَّى كَانَ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ فَخَرَجْتُ مُخَاصِرًا مَرْوَانَ حَتَّى أَتَيْنَا الْمُصَلَّى فَإِذَا كَثِيرُ بْنُ الصَّلْتِ قَدْ بَنَى مِنْبَرًا مِنْ طِينٍ وَلَبِنٍ فَإِذَا مَرْوَانُ يُنَازِعُنِي يَدَهُ كَأَنَّهُ يَجُرُّنِي نَحْوَ الْمِنْبَرِ وَأَنَا أَجُرُّهُ نَحْوَ الصَّلاَةِ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ مِنْهُ قُلْتُ أَيْنَ الاِبْتِدَاءُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ لاَ يَا أَبَا سَعِيدٍ قَدْ تُرِكَ مَا تَعْلَمُ . قُلْتُ كَلاَّ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ تَأْتُونَ بِخَيْرٍ مِمَّا أَعْلَمُ . ثَلاَثَ مِرَارٍ ثُمَّ انْصَرَفَ .
Абу Саъид ал-Худрий (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Азҳо куни ва фитр куни чиқар ва намоздан бошлар эди; намозини ўқиб салом берганида, туриб одамларга юзланар эди — улар ўз намозгоҳларида ўтирган ҳолда. Агар унинг бир қўшин (юбориш) ҳожати бўлса, уни одамларга зикр қилар; ёки шундан бошқа бир ҳожати бўлса, уларга уни буюрар эди. Ва: «Садақа қилинг, садақа қилинг, садақа қилинг» дер эди; ва энг кўп садақа қилувчи аёллар эди; кейин (намозгоҳдан) қайтар эди. Шу ҳолда давом этди, то Марвон ибн ал-Ҳакам (ҳоким бўлган) пайтда. Бас мен Марвон билан қўлтиқлашган (ёнма-ён) ҳолда чиқдим, то намозгоҳга келдик; шу пайт Касир ибн ас-Салт лой ва ғиштдан бир минбар қуриб қўйган экан; шу пайт Марвон мени — гўё минбар томонга тортаётгандек — қўлимни тортди (тортишди), мен эса уни намоз томонга тортар эдим. Мен ундан буни кўрганимда: «Намоздан бошлаш қани?» дедим. У: «Йўқ, эй Абу Саъид; сен билувчи (нарса) тарк этилди» деди. Мен: «Асло! Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, сизлар мен билувчидан яхшироқ (нарса) келтирмайсизлар» дедим — уч марта — кейин (намозгоҳдан) қайтдим.