2055-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Икки ҳайит намози
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ، سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُؤْمَرُ بِالْخُرُوجِ فِي الْعِيدَيْنِ وَالْمُخَبَّأَةُ وَالْبِكْرُ قَالَتِ الْحُيَّضُ يَخْرُجْنَ فَيَكُنَّ خَلْفَ النَّاسِ يُكَبِّرْنَ مَعَ النَّاسِ .
Умму Атия айтди: Биз икки ийдда — яшириб қўйилган (қиз) ва бокира (қиз) ҳам — чиқишга буюрилар эдик. У: «Ҳайзли (аёл)лар (ҳам) чиқар, одамларнинг ортида бўлиб, одамлар билан такбир айтар эдилар» деди.