2151-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жаноза китоби
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، كُنَّا فِي جَنَازَةِ أُمِّ أَبَانٍ بِنْتِ عُثْمَانَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَنُصَّ رَفْعَ الْحَدِيثِ عَنْ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَمَا نَصَّهُ أَيُّوبُ وَابْنُ جُرَيْجٍ وَحَدِيثُهُمَا أَتَمُّ مِنْ حَدِيثِ عَمْرٍو .
Ибн Абу Мулайка (ривоят қилди): Биз Усмоннинг қизи Умму Абоннинг жанозасида эдик — ва ҳадисни келтирди; ва ҳадисни Умардан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (етказиб) марфуъ қилишни — Айюб ва Ибн Журайж келтирганидек — келтирмади; ва улар икковининг ҳадиси Амр ҳадисидан тўлиқроқдир.