حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُفِّنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ثَلاَثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سَحُولِيَّةٍ مِنْ كُرْسُفٍ لَيْسَ فِيهَا قَمِيصٌ وَلاَ عِمَامَةٌ أَمَّا الْحُلَّةُ فَإِنَّمَا شُبِّهَ عَلَى النَّاسِ فِيهَا أَنَّهَا اشْتُرِيَتْ لَهُ لِيُكَفَّنَ فِيهَا فَتُرِكَتِ الْحُلَّةُ وَكُفِّنَ فِي ثَلاَثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سَحُولِيَّةٍ فَأَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ لأَحْبِسَنَّهَا حَتَّى أُكَفِّنَ فِيهَا نَفْسِي ثُمَّ قَالَ لَوْ رَضِيَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِنَبِيِّهِ لَكَفَّنَهُ فِيهَا . فَبَاعَهَا وَتَصَدَّقَ بِثَمَنِهَا .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Саҳулий (Ямандаги жой)дан келтирилган пахтадан тикилган уч оқ матода кафанланди — уларда на кўйлак, на салла бор эди. Ҳуллага келса: одамларга у (матода кафанланди деб) иштибоҳ (чалкашлик) тушди — у (ҳулла) унга — унда кафанланиши учун — сотиб олинган эди; аммо ҳулла қолдирилди ва у уч оқ Саҳулий матода кафанланди. Бас Абдуллаҳ ибн Абу Бакр уни (ҳуллани) олди ва: «Албатта мен уни — ўзимни унда кафанлашим учун — сақлаб қўяман» деди; кейин: «Агар Аллаҳ азза ва жалла уни Набийси учун рози бўлганида эди, уни унда кафанлар эди» деди; бас уни сотди ва пулини садақа қилди.