وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، سَمِعَهُ يَقُولُ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَنَازَةٍ فَحَفِظْتُ مِنْ دُعَائِهِ وَهُوَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ وَعَافِهِ وَاعْفُ عَنْهُ وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ وَوَسِّعْ مُدْخَلَهُ وَاغْسِلْهُ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّهِ مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ وَأَبْدِلْهُ دَارًا خَيْرًا مِنْ دَارِهِ وَأَهْلاً خَيْرًا مِنْ أَهْلِهِ وَزَوْجًا خَيْرًا مِنْ زَوْجِهِ وَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَأَعِذْهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ أَوْ مِنْ عَذَابِ النَّارِ " . قَالَ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ أَنَا ذَلِكَ الْمَيِّتَ . قَالَ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ هَذَا الْحَدِيثِ أَيْضًا .
Авф ибн Молик айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир жанозага намоз ўқиди; бас мен унинг дуосидан (ёдда) сақлади м — у: «Аллаҳумма, иғфир лаҳу, варҳамҳу, ва аъфиҳи, ваъфу анҳу, ва акрим нузулаҳу, ва вассиъ мудхалаҳу, вағсилҳу бил-маъи вас-салжи вал-барад, ва наққиҳи минал-хатоё кама наққайтас-савбал-абяда минад-данас, ва абдилҳу даран хайран мин дариҳи, ва аҳлан хайран мин аҳлиҳи, ва завжан хайран мин завжиҳи, ва адхилҳул-жанната, ва аъизҳу мин азабил-қабри (ав мин азабин-нар) (Аллаҳим, уни мағфират қил, унга раҳм қил, унга офият бер, уни авф эт, манзилини улуғ қил, кириш жойини (қабрини) кенг қил, уни сув, қор ва дўл билан юв, уни хатолардан — оқ матони кирдан тозалаганингдек — тозала, унга уйидан яхшироқ уй, аҳлидан яхшироқ аҳл, завжасидан яхшироқ завжа алмаштириб бер, уни жаннатга киритки ва уни қабр азобидан — ёки дўзах азобидан — сақла)» дер эди. (Авф:) Ҳатто мен ўша марҳум ўзим бўлишни орзу қилдим. Ва менга Абдурраҳмон ибн Жубайр ҳам отасидан, Авф ибн Моликдан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу ҳадис наҳвида ривоят қилди.