وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا لَمَّا تُوُفِّيَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَمُرُّوا بِجَنَازَتِهِ فِي الْمَسْجِدِ فَيُصَلِّينَ عَلَيْهِ فَفَعَلُوا فَوُقِفَ بِهِ عَلَى حُجَرِهِنَّ يُصَلِّينَ عَلَيْهِ أُخْرِجَ بِهِ مِنْ بَابِ الْجَنَائِزِ الَّذِي كَانَ إِلَى الْمَقَاعِدِ فَبَلَغَهُنَّ أَنَّ النَّاسَ عَابُوا ذَلِكَ وَقَالُوا مَا كَانَتِ الْجَنَائِزُ يُدْخَلُ بِهَا الْمَسْجِدَ . فَبَلَغَ ذَلِكَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ مَا أَسْرَعَ النَّاسَ إِلَى أَنْ يَعِيبُوا مَا لاَ عِلْمَ لَهُمْ بِهِ . عَابُوا عَلَيْنَا أَنْ يُمَرَّ بِجَنَازَةٍ فِي الْمَسْجِدِ وَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى سُهَيْلِ ابْنِ بَيْضَاءَ إِلاَّ فِي جَوْفِ الْمَسْجِدِ .
Оиша (ривоят қилди)ки: Саъд ибн Абу Ваққос вафот этганида, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжалари унинг жанозасини масжидда олиб ўтилишни — улар унга намоз ўқиши учун — (сўраб одам) жўнатди; бас улар шундай қилдилар. Жаноза уларнинг ҳужралари янида — улар унга намоз ўқишлари учун — тўхтатилди; кейин у Мақўидга (ўтиргич жойига) қараган Жаноиз (жанозалар) эшигидан олиб чиқилди. Бас уларга етдики, одамлар буни айбладилар ва: «Жанозалар (илгари) масжидга киритилмас эди» дедилар. Бу Оишага етди; у: «Одамлар билмайдиган нарсани айблашга нақадар тез (шошилишади)! Улар бизни — масжидда бир жаноза олиб ўтилишини — айбладилар; ҳолбуки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Суҳайл ибн Байдага фақат масжиднинг ичида(гина) намоз ўқиди-ку!» деди.