Сунани Термизий — 146-ҳадис

Таҳорат китоби · Жунуб бўлмаганда ҳар ҳолатда Қуръан ўқиш

146-ҳадисСунани Термизий · Таҳорат китоби

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، وَعُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، وَابْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلِمَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقْرِئُنَا الْقُرْآنَ عَلَى كُلِّ حَالٍ مَا لَمْ يَكُنْ جُنُبًا ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَبِهِ قَالَ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ ‏.‏ قَالُوا يَقْرَأُ الرَّجُلُ الْقُرْآنَ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ وَلاَ يَقْرَأُ فِي الْمُصْحَفِ إِلاَّ وَهُوَ طَاهِرٌ ‏.‏ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ ‏.‏

Бизга Абу Саид Абдуллаҳ ибн Саид ал-Ашажж ривоят қилди, у деди: бизга Ҳафс ибн Ғиёс ва Уқба ибн Холид ривоят қилди, улар: бизга ал-Аъмаш ва Ибн Абу Лайлоо ривоят қилди, дедилар; Амр ибн Муррадан, у Абдуллаҳ ибн Салимадан, у Алий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга жунуб бўлмаган ҳар қандай ҳолатда Қуръан ўқиб берар эдилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу Алийнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Шуни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва тобеинлардан илм аҳлининг бир нечтаси ҳам айтган. Улар: «Киши Қуръанни таҳоратсиз ўқийди, аммо мушафни фақат тоза (таҳоратли) ҳолида ўқийди,» дедилар. Шуни Суфён ас-Саврий, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам айтадилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1295-ҳадисМасжидлар китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қуръан ўқир эди; унда сажда (ояти) бўлган бир сура ўқир ва сажда қилар эди, биз ҳам у билан сажда қилар эдик — ҳатто баъзиларимиз пешонаси (қўядиган) жойини топмас эди.

Саҳиҳи Муслим, 1296-ҳадисМасжидлар китоби

Баъзан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қуръан ўқир, сажда (ояти)дан ўтар ва биз билан сажда қилар эди — ҳатто биз унинг янида тиқилинчак (қисилиб) бўлиб қолар эдик — ҳатто биримиз унда сажда қиладиган…

Саҳиҳи Муслим, 5480-ҳадисКийим ва безак

Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди Улар муҳрлангандан бошқа ҳеч қандай хатни ўқимайдилар Муҳаммадун Расулуллаҳ

Сунани Насоий, 985-ҳадисНамозни бошлаш китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга уйида шом намозини ўқиб бердилар ва Мурсалот (сураси)ни ўқидилар. Шундан кейин у (дунёдан) ўтгунларига қадар (бошқа) бирор намоз ўқиб бермадилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1075-ҳадисТилават саждаси

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга сажда (ояти) бўлган сурани ўқир эдилар, сўнг сажда қилар, биз ҳам сажда қилар эдик, ҳатто биримиз пешанасига жой топмас эди.

Сунани Насоий, 798-ҳадисИмомлик китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга Пешин намозини ўқиб бердилар, Абу Бакр эса уларнинг орқасида эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) такбир айтсалар, Абу Бакр бизга эшиттириб такбир айтарди.