حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ - قَالَ - قَالُوا إِنَّهُمْ لاَ يَقْرَءُونَ كِتَابًا إِلاَّ مَخْتُومًا . قَالَ فَاتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилди. Ибнул-Мусанно: «Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди» деди, у айтди: Мен Қатоданинг Анас ибн Моликдан ривоят қилаётганини эшитдим. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Румга (хат) ёзмоқчи бўлганларида — у айтди — улар: «Улар муҳрлангандан бошқа ҳеч қандай хатни ўқимайдилар» дейишди. У айтди: Бас, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кумушдан узук ясаттирдилар. Гўё мен ҳозир ҳам унинг оқлигини Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қўлларида кўриб тургандай бўламан. Унинг нақши: «Муҳаммадун Расулуллаҳ» эди.