حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَرَادَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الْعَجَمِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ الْعَجَمَ لاَ يَقْبَلُونَ إِلاَّ كِتَابًا عَلَيْهِ خَاتِمٌ . فَاصْطَنَعَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ . قَالَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, бизга Муъоз ибн Ҳишом ривоят қилди, менга отам Қатодадан, у Анасдан ривоят қилди: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам Ажамга (хат) ёзмоқчи бўлган эдилар, шунда у зотга: «Ажам аҳли устида муҳр бўлмаган хатни қабул қилмайдилар» дейилди. Бас, у зот кумушдан узук ясаттирдилар. У (Анас) айтди: Гўё мен ҳозир ҳам унинг оқлигини у зотнинг қўлларида кўриб тургандай бўламан.