حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ قِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لَنْ يَقْرَءُوا كِتَابَكَ إِذَا لَمْ يَكُنْ مَخْتُومًا. فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، وَنَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ. فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ.
Одам ибн Абу Иёс, Шуъбадан, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Румга (мактуб) ёзишни ирода қилганида, у кишига: Улар муҳрланмаган бўлса, сенинг мактубингни ўқимайдилар, дейилди. Шунда у киши кумушдан узук ясадилар, унинг нақши «Муҳаммад — Расулуллаҳ» (эди). Гўё мен унинг у киши қўлидаги оқлигига қараб турибман, деди.