5479-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кийим ва безак
وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنُونَ ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал, Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилиб: «Бизга Исмоийл — яъни Ибн Улайя — Абдулазиз ибн Суҳайбдан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шуни ривоят қилди» дедилар ва ҳадисда «Муҳаммадун Расулуллаҳ» деган сўзни зикр қилмадилар.