حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ دَخَلَ أَعْرَابِيٌّ الْمَسْجِدَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَالِسٌ فَصَلَّى فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا وَلاَ تَرْحَمْ مَعَنَا أَحَدًا . فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَقَدْ تَحَجَّرْتَ وَاسِعًا " . فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ بَالَ فِي الْمَسْجِدِ فَأَسْرَعَ إِلَيْهِ النَّاسُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَهْرِيقُوا عَلَيْ��ِ سَجْلاً مِنْ مَاءٍ أَوْ دَلْوًا مِنْ مَاءٍ " . ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا بُعِثْتُمْ مُيَسِّرِينَ وَلَمْ تُبْعَثُوا مُعَسِّرِينَ " .
Бизга Ибн Абу Умар ва Саид ибн Абдурраҳмон ал-Махзумий ривоят қилди, улар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, дедилар; аз-Зуҳрийдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Бир бадавий масжидга кирди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса ўтирган эдилар. У намоз ўқиди, намоздан бўшагач: «Эй Аллаҳ, менга ва Муҳаммадга раҳм қил, биз билан бирга бошқа ҳеч кимга раҳм қилмагин,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга юзланиб: «Сен кенг (раҳматни) тор қилиб қўйдинг,» дедилар. Кўп ўтмай у масжидда бавл қилди. Одамлар унинг олдига шошилдилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унинг устига бир челак сув ёки бир пақир сув тўкинглар,» дедилар. Сўнг: «Сизлар (одамларга) енгиллик қилувчи қилиб юборилдингиз, қийинчилик солувчи қилиб юборилмадингиз,» дедилар.»