حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ} قَالَ أَبُو طَلْحَةَ أُرَى رَبَّنَا يَسْأَلُنَا مِنْ أَمْوَالِنَا فَأُشْهِدُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنِّي قَدْ جَعَلْتُ أَرْضِي بَرِيحَا لِلَّهِ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اجْعَلْهَا فِي قَرَابَتِكَ " . قَالَ فَجَعَلَهَا فِي حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ وَأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ .
Анас айтди: Шу оят — {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч қачон биррга эришмайсиз} — нозил бўлганида, Абу Талҳа: «Роббимиз биздан молларимиздан (инфоқ) сўраяпти деб кўряпман; бас, эй Расулуллаҳ, мен сени гувоҳ қиламан: мен ўз ерим Бариҳо(ни) Аллаҳ учун (садақа) қилдим» деди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни қариндошларингга қил» деди. Бас у уни Ҳассон ибн Собит ва Убай ибн Каъбга қилди (берди).