حَدَّثَنِي هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ بَيَانٍ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ، أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ فَيَحْطِبَ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَتَصَدَّقَ بِهِ وَيَسْتَغْنِيَ بِهِ مِنَ النَّاسِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ رَجُلاً أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ ذَلِكَ فَإِنَّ الْيَدَ الْعُلْيَا أَفْضَلُ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ " .
Абу Ҳурайра айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Бировингиз эрталаб (чиқиб) ўз елкасида ўтин териб, уни садақа қилиши ва у билан одамлардан бениёз бўлиб олиши — бирор кишидан сўрашдан — у (киши) унга берса ёки бермаса (ҳам) — у учун яхшироқдир; чунки юқори қўл пастки қўлдан афзалдир; ва ўзинг боқувчи бўлган кишилардан бошла» деб айтаётган ҳолда эшитдим.