وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، - رضى الله عنهما - قَالَ تَلَقَّفْتُ التَّلْبِيَةَ مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ .
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) айтди: Мен талбияни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг оғзидан (эшитиб) илдим — ва (ровий) уларнинг ҳадиси мисли(ни) зикр қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни сочларини (елимлаб) ёпиштирган ҳолда талбия айтаётганларини кўрдим.
Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни — сочини (елимли нарса билан) ёпиштирган ҳолда — талбия айтганини (иҳромга кирганини) эшитди.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқир эдим; унинг намози ўртача (меъёрида), хутбаси (ҳам) ўртача эди.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни атир суртар эдим, кейин у завжалари орасида айланар, кейин муҳрим ҳолда — атир пуркаб — тонгга кирар эди.
Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га таҳорат (суви) қуйдим; у киши маҳсилари устига маш тортиб, намоз ўқидилар.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни айтаётган ҳолда эшитдим — унинг мисли(да).