حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ عُمَرَ - رضى الله عنهما - أَنَّ تَلْبِيَةَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ " . قَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ - رضى الله عنهما - يَزِيدُ فِيهَا لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ بِيَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ .
Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг талбияси: «Лаббайк, Аллаҳумма, лаббайк; лаббайк, Ла шарика лака, лаббайк; иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, Ла шарика лака (Мана мен, эй Аллаҳим, мана мен; мана мен, Сенга шерик йўқ, мана мен; албатта ҳамд ва неъмат Сеникидир ва мулк (Сеники); Сенга шерик йўқ).» (эди). (Ровий:) Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) унга қўшар эди: «Лаббайк, лаббайк ва саъдайк; вал-хайру би-ядайк; лаббайк; вар-рағбау илайка вал-амал (Мана мен, мана мен, ва саодат Сендан; яхшилик Сенинг қўлингда; мана мен; ва рағбат Сенга (қаратилган) ҳамда амал (Сен учун)).».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، وَنَافِعٍ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ وَحَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ عُمَرَ - رضى الله عنهما - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ قَائِمَةً عِنْدَ مَسْجِدِ ذِي الْحُلَيْفَةِ أَهَلَّ فَقَالَ " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ " . قَالُوا وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ - رضى الله عنهما - يَقُولُ هَذِهِ تَلْبِيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ نَافِعٌ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ - رضى الله عنه - يَزِيدُ مَعَ هَذَا لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ بِيَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ .
Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — уни улови Зул-Ҳулайфа масжиди ёнида тик туриб (кўтариб) тенглашганида — эҳром боғлар (эҳлол қилар) ва: «Лаббайк, Аллаҳумма, лаббайк; лаббайк, Ла шарика лака, лаббайк; иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, Ла шарика лака (Мана мен, эй Аллаҳим, мана мен; мана мен, Сенга шерик йўқ, мана мен; албатта ҳамд ва неъмат Сеникидир ва мулк (Сеники); Сенга шерик йўқ).» дер эди. Улар: Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо): «Бу — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг талбияси» дер эди, дедилар. Нофиъ: «Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу) шунга (қўшиб): Лаббайк, лаббайк ва саъдайк; вал-хайру би-ядайк; лаббайк; вар-рағбау илайка вал-амал (Мана мен, мана мен, ва саодат Сендан; яхшилик Сенинг қўлингда; мана мен; ва рағбат Сенга (қаратилган) ҳамда амал (Сен учун)). дер эди» деди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، - رضى الله عنهما - قَالَ تَلَقَّفْتُ التَّلْبِيَةَ مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ .
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) айтди: Мен талбияни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг оғзидан (эшитиб) илдим — ва (ровий) уларнинг ҳадиси мисли(ни) зикр қилди.
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ فَإِنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَخْبَرَنِي عَنْ أَبِيهِ، - رضى الله عنه - قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهِلُّ مُلَبِّدًا يَقُولُ " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ " . لاَ يَزِيدُ عَلَى هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ . وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ - رضى الله عنهما - كَانَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكَعُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ . ثُمَّ إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ النَّاقَةُ قَائِمَةً عِنْدَ مَسْجِدِ الْحُلَيْفَةِ أَهَلَّ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ - رضى الله عنهما - يَقُولُ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - يُهِلُّ بِإِهْلاَلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَيَقُولُ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ .
Салим ибн Абдуллаҳ ибн Умар отасидан (розияллаҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — сочини ёпиштирган (мулаббад) ҳолда эҳром боғлаб — : «Лаббайк, Аллаҳумма, лаббайк; лаббайк, Ла шарика лака, лаббайк; иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, Ла шарика лака (Мана мен, эй Аллаҳим, мана мен; мана мен, Сенга шерик йўқ, мана мен; албатта ҳамд ва неъмат Сеникидир ва мулк (Сеники); Сенга шерик йўқ).» деб айтаётган ҳолда эшитдим; у шу сўзлардан ортиқ(қа) оширмас эди. Ва Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо): «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-Ҳулайфада икки ракат (намоз) ўқир эди; кейин уни нақаси Ҳулайфа масжиди ёнида тик туриб тенглашганида, шу сўзлар билан эҳром боғлар эди» дер эди. Ва Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо): «Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг эҳроми билан — шу сўзлардан — эҳром боғлар ва: Лаббайк, лаббайк ва саъдайк; вал-хайру би-ядайк; лаббайк; вар-рағбау илайка вал-амал (Мана мен, мана мен, ва саодат Сендан; яхшилик Сенинг қўлингда; мана мен; ва рағбат Сенга (қаратилган) ҳамда амал (Сен учун)). дер эди» дер эди.
وَحَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَمَّارٍ - حَدَّثَنَا أَبُو زُمَيْلٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - قَالَ كَانَ الْمُشْرِكُونَ يَقُولُونَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ - قَالَ - فَيَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَيْلَكُمْ قَدْ قَدْ " . فَيَقُولُونَ إِلاَّ شَرِيكًا هُوَ لَكَ تَمْلِكُهُ وَمَا مَلَكَ . يَقُولُونَ هَذَا وَهُمْ يَطُوفُونَ بِالْبَيْتِ .
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) айтди: Мушриклар: «Лаббайк, Ла шарика лак (Сенга шерик йўқ)» дер эдилар. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳолингизга вой, бас, бас!» дер эди. Улар эса: «Магар бир шерик(дан бошқа) — у Сеники(дир), Сен унга ва у эгалик қилган нарсага эгасан» дер эдилар. Улар буни — Байтни тавоф қилаётган ҳолда — айтар эдилар.