وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ فَإِنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَخْبَرَنِي عَنْ أَبِيهِ، - رضى الله عنه - قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهِلُّ مُلَبِّدًا يَقُولُ " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ " . لاَ يَزِيدُ عَلَى هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ . وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ - رضى الله عنهما - كَانَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكَعُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ . ثُمَّ إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ النَّاقَةُ قَائِمَةً عِنْدَ مَسْجِدِ الْحُلَيْفَةِ أَهَلَّ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ - رضى الله عنهما - يَقُولُ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - يُهِلُّ بِإِهْلاَلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَيَقُولُ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ .
Салим ибн Абдуллаҳ ибн Умар отасидан (розияллаҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — сочини ёпиштирган (мулаббад) ҳолда эҳром боғлаб — : «Лаббайк, Аллаҳумма, лаббайк; лаббайк, Ла шарика лака, лаббайк; иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, Ла шарика лака (Мана мен, эй Аллаҳим, мана мен; мана мен, Сенга шерик йўқ, мана мен; албатта ҳамд ва неъмат Сеникидир ва мулк (Сеники); Сенга шерик йўқ).» деб айтаётган ҳолда эшитдим; у шу сўзлардан ортиқ(қа) оширмас эди. Ва Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо): «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-Ҳулайфада икки ракат (намоз) ўқир эди; кейин уни нақаси Ҳулайфа масжиди ёнида тик туриб тенглашганида, шу сўзлар билан эҳром боғлар эди» дер эди. Ва Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо): «Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг эҳроми билан — шу сўзлардан — эҳром боғлар ва: Лаббайк, лаббайк ва саъдайк; вал-хайру би-ядайк; лаббайк; вар-рағбау илайка вал-амал (Мана мен, мана мен, ва саодат Сендан; яхшилик Сенинг қўлингда; мана мен; ва рағбат Сенга (қаратилган) ҳамда амал (Сен учун)). дер эди» дер эди.