حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ أَهَلَّ فَانْطَلَقَ يُهِلُّ فَيَقُولُ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ . قَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَقُولُ هَذِهِ تَلْبِيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَكَانَ يَزِيدُ مِنْ عِنْدِهِ فِي أَثَرِ تَلْبِيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди: бизга ал-Лайс, Нофиъдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у талбия айтиб эҳром боғлади ва талбия айтиб (йўлга) чиқди, шундай дер эди: «Лаббайкаллаҳумма лаббайк, лаббайка ла шарика лака лаббайк, иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, ла шарика лак (Лаббайк, эй Аллаҳ, лаббайк, лаббайк, Сенинг шеригинг йўқ, лаббайк, албатта ҳамд ва неъмат Сенгадир ва мулк (Сенгадир), Сенинг шеригинг йўқ).» (Ровий) деди: Абдуллаҳ ибн Умар: «Бу Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг талбияларидир,» дер эди. Ва у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг талбияларидан кейин ўзидан: «Лаббайк лаббайка ва саъдайк, вал-хайру фи ядайк, лаббайка вал-рағбоу илайка вал-амал (Лаббайк, лаббайк ва хизматингдаман, яхшилик Сенинг қўлларингдадир, лаббайк, интилиш Сенгадир ва амал (Сенгадир)),» деб қўшар эди. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.