حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ، بْنُ الْمُنْكَدِرِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَنَحْنُ حُرُمٌ فَأُهْدِيَ لَهُ طَيْرٌ وَطَلْحَةُ رَاقِدٌ فَمِنَّا مَنْ أَكَلَ وَمِنَّا مَنْ تَوَرَّعَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ طَلْحَةُ وَفَّقَ مَنْ أَكَلَهُ وَقَالَ أَكَلْنَاهُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Муъоз ибн Абдурраҳмон ибн Усмон ат-Таймий отасидан айтди: Биз Талҳа ибн Убайдуллаҳ билан эдик — биз ҳаром (эҳромли) ҳолда эдик. Бас унга бир қуш ҳадя қилинди — Талҳа эса ухлаб ётган эди. Бас биздан еган (киши) ҳам, (тақводан) эҳтиёт бўлиб (емаган) (киши) ҳам бўлди. Талҳа уйғонганида, еганларни маъқуллади ва: «Биз уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга еган эдик» деди.