2871-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ مَا يَقْتُلُ الرَّجُلُ مِنَ الدَّوَابِّ وَهُوَ مُحْرِمٌ قَالَ حَدَّثَتْنِي إِحْدَى نِسْوَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَأْمُرُ بِقَتْلِ الْكَلْبِ الْعَقُورِ وَالْفَارَةِ وَالْعَقْرَبِ وَالْحُدَيَّا وَالْغُرَابِ وَالْحَيَّةِ . قَالَ وَفِي الصَّلاَةِ أَيْضًا .
Зайд ибн Жубайр айтди: Бир киши Ибн Умардан: «Киши — ўзи муҳрим ҳолда — жониворлардан нимани ўлдиради?» деб сўради. У: «Менга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаларидан бири сўзлади: ‹У қопағон ит, сичқон, чаён, калхат, қарға ва илонни ўлдиришга буюрар эди›» деди. У: «Ва намозда ҳам (шуларни ўлдирса бўлади)» деди.