وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ خَرَجْنَا مُوَافِينَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِهِلاَلِ ذِي الْحِجَّةِ لاَ نَرَى إِلاَّ الْحَجَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُهِلَّ بِعُمْرَةٍ فَلْيُهِلَّ بِعُمْرَةٍ " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ عَبْدَةَ .
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан зулҳижжа ҳилолига рўпара ҳолда чиқдик — фақат ҳажни(гина) деб (ўйлар) эдик. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан ким умра билан эҳлол қилишни ёқтирса, умра билан эҳлол қилсин» деди — ва (ровий) ҳадисни Абда ҳадиси мисли(да) келтирди.