Саҳиҳи Муслим — 2949-ҳадис

Ҳаж китоби · Ҳаж ва умра билан таматту ҳақида

2949-ҳадисXalqaro 1216Саҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби

وَحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ، وَقُتَيْبَةُ، جَمِيعًا عَنْ حَمَّادٍ، - قَالَ خَلَفٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، - عَنْ أَيُّوبَ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - قَالَ قَدِمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ نَقُولُ لَبَّيْكَ بِالْحَجِّ ‏.‏ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً ‏.‏

Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо) айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан — ‹Лаббайк ҳаж билан› деб айтаётган ҳолда — келдик. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга уни умра қилиб олишни буюрди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1570-ҳадисҲаж китоби

Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан келдик, биз: ‹Лаббайк, Аллаҳим, лаббайк, ҳаж билан› дер эдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга буюрди, биз уни умра қилиб олдик.

Саҳиҳи Муслим, 2946-ҳадисҲаж китоби

Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ҳаж билан эҳлол қилган ҳолда келдик. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга уни умра қилиб олишни ва (эҳромдан) чиқишни буюрди. (Жобир:) Унинг ёнида…

Саҳиҳи Муслим, 2930-ҳадисҲаж китоби

Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан — талбия айтиб, ҳаж ҳам, умра ҳам зикр қилмаган ҳолда — чиқдик — ва (ровий) ҳадисни Мансурнинг ҳадиси маъносида келтирди.

Сунани Насоий, 2804-ҳадисҲаж китоби

Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга, фақат ҳаж деб (бошқа нарсани кўзламай) чиқдик. Маккага яқинлашганимизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўзи билан қурбонлик олиб келганларга…

Саҳиҳи Муслим, 3011-ҳадисҲаж китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳажга эҳром боғлади Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ҳажга эҳром боғлаган ҳолда чиқдик У Субҳни Батҳода ўқиди

Саҳиҳи Муслим, 679-ҳадисҲайз китоби

Биримиз ҳайзли бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буюрар, у изор (бел боғи) боғлаб олар эди, кейин у (Набий) унга (баданига) тегар эди (мубошара қилар эди).