وَحَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، قَالَ أَتَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ حَجَّةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ حَاتِمِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ وَكَانَتِ الْعَرَبُ يَدْفَعُ بِهِمْ أَبُو سَيَّارَةَ عَلَى حِمَارٍ عُرْىٍ فَلَمَّا أَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمُزْدَلِفَةِ بِالْمَشْعَرِ الْحَرَامِ . لَمْ تَشُكَّ قُرَيْشٌ أَنَّهُ سَيَقْتَصِرُ عَلَيْهِ وَيَكُونُ مَنْزِلُهُ ثَمَّ فَأَجَازَ وَلَمْ يَعْرِضْ لَهُ حَتَّى أَتَى عَرَفَاتٍ فَنَزَلَ .
Муҳаммад (ибн Али) айтди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳга келдим ва ундан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳажи ҳақида сўрадим — ва (ровий) ҳадисни Ҳотам ибн Исмоилнинг ҳадиси мисли(да) келтирди ва ҳадисда (шуни) қўшди: «Араблар — Абу Сайёра уларни бир яланғоч эшакда (Муздалифадан) (Арафага) жўнатар эди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муздалифадан Машъарул-Ҳаром (ёнидан) ўтганида, Қурайш — у ўша ерда(гина) тўхтайди ва манзили ўша ерда бўлади деб — шубҳа қилмади; аммо у ўтиб кетди ва унга (Машъарга) эътибор бермади, то Арафотга келиб, тушгунча».