أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ قُرَيْشٌ تَقِفُ بِالْمُزْدَلِفَةِ وَيُسَمَّوْنَ الْحُمْسَ وَسَائِرُ الْعَرَبِ تَقِفُ بِعَرَفَةَ فَأَمَرَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقِفَ بِعَرَفَةَ ثُمَّ يَدْفَعُ مِنْهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ } .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия хабар бериб деди: бизга Ҳишом, отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилиб деди: У деди: Қурайш Муздалифада (вуқуф қилиб) турарди ва улар ўзларини «ал-Ҳумс» деб аташарди, қолган араблар эса Арафада турарди. Шунда Аллаҳ табарака ва таоло ўз Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Арафада туришни, сўнгра у ердан қайтиб чиқишни буюрди. Аллаҳ азза ва жалла: «Кейин одамлар қайтадиган жойдан сиз ҳам қайтинг,» (оятини) нозил қилди. (Бақара сураси, 199)