3011-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هُشَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ قَالَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ كُنْتُ رَدِيفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَفَاتٍ فَرَفَعَ يَدَيْهِ يَدْعُو فَمَالَتْ بِهِ نَاقَتُهُ فَسَقَطَ خِطَامُهَا فَتَنَاوَلَ الْخِطَامَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَهُ الأُخْرَى .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим, Ҳушаймдан хабар берди, у деди: бизга Абдулмалик, Атодан ривоят қилиб деди: Усома ибн Зайд деди: мен Арафотда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортларида (туяда) ҳамроҳ эдим. У қўлларини кўтариб дуо қилдилар, шунда туялари қийшайиб кетди ва унинг жилови тушиб кетди. У бир қўллари билан жиловни олдилар, иккинчи қўлларини эса (дуога) кўтарган ҳолатларида эдилар.