وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ح وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ فَأَمَّا عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَفِي حَدِيثِهِ الْمُتْعَةُ وَلَمْ يَقُلْ مُتْعَةُ الْحَجِّ . وَأَمَّا ابْنُ جَعْفَرٍ فَقَالَ قَالَ شُعْبَةُ قَالَ مُسْلِمٌ لاَ أَدْرِي مُتْعَةُ الْحَجِّ أَوْ مُتْعَةُ النِّسَاءِ .
Ва бизга буни Ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ривоят қилди; (ҳ) ва бизга буни Ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Жаъфар — ривоят қилди, ҳаммаси Шуъбадан шу иснод билан (ривоят қилди). Абдурраҳмоннинг ҳадисида эса «ал-мутъа» (дейилган) бўлиб, «ҳаж мутъаси» демади. Ибн Жаъфар эса: «Шуъба деди: Муслим: ‹Билмайман, ҳаж мутъасими ёки никоҳ (аёллар) мутъасими›, деди» деди.