حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُسْلِمٍ الْقُرِّيِّ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ - رضى الله عنهما - عَنْ مُتْعَةِ الْحَجِّ، فَرَخَّصَ فِيهَا وَكَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَنْهَى عَنْهَا فَقَالَ هَذِهِ أُمُّ ابْنِ الزُّبَيْرِ تُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ فِيهَا فَادْخُلُوا عَلَيْهَا فَاسْأَلُوهَا قَالَ فَدَخَلْنَا عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ ضَخْمَةٌ عَمْيَاءُ فَقَالَتْ قَدْ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Шуъба Муслим ал-Қуррийдан ривоят қилди, у деди: Мен Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ҳаж мутъаси (таматтуъ) ҳақида сўрадим, у унга рухсат берди. Ибн аз-Зубайр эса ундан қайтарарди. (Ибн Аббос): «Мана, Ибн аз-Зубайрнинг онаси Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга рухсат берганини ривоят қилади; унинг олдига киринглар ва ундан сўранглар» деди. Биз унинг олдига кирдик, қарасак, семиз, кўр бир аёл. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга рухсат берган» деди.