2325-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Закот китоби
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ قَدِمَتْ عَلَىَّ أُمِّي وَهِيَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ قُرَيْشٍ إِذْ عَاهَدَهُمْ فَاسْتَفْتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدِمَتْ عَلَىَّ أُمِّي وَهْىَ رَاغِبَةٌ أَفَأَصِلُ أُمِّي قَالَ " نَعَمْ صِلِي أُمَّكِ " .
Асма бинт Абу Бакр айтди: Онам менга келди — у мушрик эди — Қурайш (билан тузилган) аҳд даврида, улар билан аҳдлашган пайтда; бас мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўрадим ва: «Эй Расулуллаҳ, онам менга келди ва у рағбатли (умидвор); мен онамга сила қилайми?» дедим. У: «Ҳа, онангга сила қил» деди.