حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ ابْنَةِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ قَدِمَتْ عَلَىَّ أُمِّي وَهْىَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ قُرَيْشٍ، إِذْ عَاهَدُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمُدَّتِهِمْ، مَعَ أَبِيهَا، فَاسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أُمِّي قَدِمَتْ عَلَىَّ، وَهْىَ رَاغِبَةٌ، أَفَأَصِلُهَا قَالَ " نَعَمْ، صِلِيهَا ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди, Ҳотам бизга айтди, Ҳишом ибн Урвадан, отасидан, Асмо бинти Абу Бакр розияллаҳу анҳумодан, у деди: Менинг олдимга онам — у мушрика ҳолатда — Қурайш аҳди (сулҳи даври)да, улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан аҳдлашган ва муддатлари (давом этган) пайтда, отаси билан келди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўраб: «Эй Расулуллаҳ, онам менинг олдимга келди, у (менга меҳр билан) интилувчи, мен у билан сила-раҳм қилайми?», дедим. У: «Ҳа, у билан сила-раҳм қил», деди.