وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَكَانَ مِمَّنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ الْهَدْىُ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ وَرَجُلٌ آخَرُ فَأَحَلاَّ .
Ва бизга буни Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Жаъфар — ривоят қилди, бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, фақат у: «Ҳадий ўзи билан бўлмаганлардан Талҳа ибн Убайдуллаҳ ва бошқа бир киши эди, улар (эҳромдан) чиқдилар» деди.