3012-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ السَّدُوسِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ الْبَرَّاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ لأَرْبَعٍ خَلَوْنَ مِنَ الْعَشْرِ وَهُمْ يُلَبُّونَ بِالْحَجِّ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً .
Ва бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн ал-Фазл ас-Садусий ривоят қилди, бизга Вуҳайб ривоят қилди, бизга Айюб Абул-Алия ал-Барродан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан хабар берди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва шериклари (Зул-ҳижжа) ўнлигидан тўрт (кун) ўтганида ҳажга талбия айтган ҳолда келишди. У уларга буни умра қилишни буюрди.