3027-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنِيهِ حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، ح وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي رِوَايَةِ بَهْزٍ " لَحَلَلْتُ" .
Ва менга буни Ҳажжож ибн аш-Шоир ривоят қилди, бизга Абдуссамад ривоят қилди; (ҳ) ва менга Абдуллаҳ ибн Ҳошим ривоят қилди, бизга Баҳз ривоят қилди, иккаласи: бизга Салим ибн Ҳайён шу иснод билан унга ўхшаш ривоят қилди, дедилар; фақат Баҳзнинг ривоятида «лаҳалалту (албатта чиқган бўлардим)» (дейилган).