وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ شَهِدْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُنَيْنًا فَقَالَ لِرَجُلٍ مِمَّنْ يُدْعَى بِالإِسْلاَمِ " هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ " فَلَمَّا حَضَرْنَا الْقِتَالَ قَاتَلَ الرَّجُلُ قِتَالاً شَدِيدًا فَأَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ الَّذِي قُلْتَ لَهُ آنِفًا " إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ " فَإِنَّهُ قَاتَلَ الْيَوْمَ قِتَالاً شَدِيدًا وَقَدْ مَاتَ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِلَى النَّارِ " فَكَادَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ أَنْ يَرْتَابَ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ قِيلَ إِنَّهُ لَمْ يَمُتْ وَلَكِنَّ بِهِ جِرَاحًا شَدِيدًا فَلَمَّا كَانَ مِنَ اللَّيْلِ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى الْجِرَاحِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ فَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ " . ثُمَّ أَمَرَ بِلاَلاً فَنَادَى فِي النَّاسِ " إِنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ ن��فْسٌ مُسْلِمَةٌ وَإِنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ " .
Абу Ҳурайра айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Ҳунайнда ҳозир бўлдик. У Ислом билан аталувчи (мусулмонман деган) бир киши ҳақида: "Бу — дўзах аҳлидан" деди. Жанг(га) ҳозир бўлганимизда, у киши қаттиқ жанг қилди ва унга жароҳат етди. "Эй Расулуллаҳ, сен ҳозиргина ‹у дўзах аҳлидан› деганинг киши — бугун қаттиқ жанг қилди ва ўлди" дейилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Дўзахга (боради)" деди. Баъзи мусулмонлар деярли шубҳага тушди. Улар шу ҳолда турганида, бирдан: "У ўлган эмас, лекин унда қаттиқ жароҳат бор" дейилди. Кеча бўлганида, у жароҳатга сабр қила олмади ва ўзини ўлдирди. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га хабар берилди. У: "Аллаҳу акбар; гувоҳлик бераманки, мен Аллаҳнинг бандаси ва Расулиман" деди. Кейин Билолга буюрди, у одамларга нидо қилди: "Албатта жаннатга фақат мусулмон жон киради; ва албатта Аллаҳ бу дийнни фожир (гуноҳкор) киши билан ҳам қувватлайди".