Саҳиҳи Муслим — 307-ҳадис

Иймон китоби · Ўзини ўлдиришнинг қаттиқ ҳаромлиги

307-ҳадисXalqaro 113Саҳиҳи Муслим · Иймон китоби

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْرِيُّ، - وَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ - حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، يَقُولُ ‏ "‏ إِنَّ رَجُلاً مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ خَرَجَتْ بِهِ قَرْحَةٌ فَلَمَّا آذَتْهُ انْتَزَعَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَنَكَأَهَا فَلَمْ يَرْقَإِ الدَّمُ حَتَّى مَاتَ ‏.‏ قَالَ رَبُّكُمْ قَدْ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِي وَاللَّهِ لَقَدْ حَدَّثَنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ جُنْدَبٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَسْجِدِ ‏.‏

Ҳасан айтди: Сиздан олдин ўтганлардан бир кишида бир яра (чиқди); у кишини озорлаганида, у ўз садоғидан бир ўқ олиб, уни (ярани) тешди, қон тўхтамади, ҳатто ўлиб кетди. Роббингиз: "Мен унга жаннатни ҳаром қилдим" деди. Кейин (Ҳасан) қўлини масжидга чўзди ва: "Ҳа, валлаҳи, менга бу ҳадисни Жундаб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мана шу масжидда айтиб берди" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 7073-ҳадисФитналар китоби

): Бир киши масжидда ўқлар билан ўтди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: "Уларнинг пайконларидан ушла" деди. У: "Ҳа" деди.

Саҳиҳи Муслим, 686-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у (масжидда) мужовир (иътикофда) бўлган ҳолда — бошини масжиддан менга чиқарар, мен уни — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — ювар эдим.

Саҳиҳи Муслим, 689-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: "Менга масжиддан хумрани (кичик жайнамоз)ни узатиб бер" деди. Мен: "Мен ҳайзлиман" дедим. У: "Албатта сенинг ҳайзинг қўлингда эмас" деди.

Саҳиҳи Муслим, 683-ҳадисҲайз китоби

. Мен: "Ҳа" дедим. У мени чақирди, мен у билан (ўша) жунли тўшакда ётдим. (Умм Салама:) У (Умм Салама) ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта идишдан жанобатдан ғусл қиладилар эди.

Саҳиҳи Муслим, 2435-ҳадисЗакот китоби

Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўли билан бўйним ва елкам орасига урди, кейин: ‹Жангми (урушга чақиряпсанми), эй Саъд?! Албатта мен бир кишига (мол) бераман...› деди

Саҳиҳи Муслим, 690-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга — унга масжиддан хумрани (жайнамозни) узатишни — буюрди. Мен: "Мен ҳайзлиман" дедим. У: "Уни узат; албатта ҳайз (қони) сенинг қўлингда эмас" деди.