وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، جَمِيعًا عَنِ الثَّقَفِيِّ، - قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ سَوْدَةُ امْرَأَةً ضَخْمَةً ثَبِطَةً فَاسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُفِيضَ مِنْ جَمْعٍ بِلَيْلٍ فَأَذِنَ لَهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَلَيْتَنِي كُنْتُ اسْتَأْذَنْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا اسْتَأْذَنَتْهُ سَوْدَةُ وَكَانَتْ عَائِشَةُ لاَ تُفِيضُ إِلاَّ مَعَ الإِمَامِ .
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно иккаласи ас-Сақафийдан ривоят қилиб — Ибн ал-Мусанно: бизга Абдул-Ваҳҳоб ривоят қилди, деди — бизга Айюб Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у ал-Қосимдан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Савда семиз, вазмин (секин) аёл эди, шунинг учун у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Жамъдан кечаси (Минога) қайтиб жўнашга рухсат сўради, у унга рухсат берди. Оиша: «Қанийди мен ҳам Савда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан рухсат сўраганидек рухсат сўраган бўлсам!» деди. Оиша эса фақат имом билан (бирга) қайтиб жўнарди.